قيام عاشورا به قلم ساسان ناطق (1)
«اگر دین جدم محمد(ص) جز با کشته شدن من زنده نمی ماند،
پس ای شمشیرها مرا دریابید.»
امام حسین(ع)
آنچه در این مختصر آمده است نگاهی است به واقعه و نهضت امام حسین(ع) در قیام خود علیه کفر و ظلم یزید زمان و معنا نمودن «هیهات من الذله.» غیر از باز روایت این واقعه عظیم، سعی شده است اطلاعات دیگری از تولد و زندگی اهل بیت امام(ع) هم آورده شود. یکی از آرزوهای نگارنده در دوره نوجوانی این بود که گذشته از چیستی و چرایی قیام امام حسین(ع)، از زندگی اهل بیت هم اطلاعاتی به دست آورم و عطش نیاز به دانستن را در خود فرو نشانم. شاید این سئوال برای مردم و نوجوانان نیز پیش آمده که امام حسین(ع) که بود و آنها که با او در کربلا حاضر شدند چه کسانی بودند؟
تولد امام حسين(ع)
بنا به روايات مشهور علماء شيعه، امام حسين(ع) روز پنجشنبه سوم شعبان سال چهارم هجرت در مدينه به دنيا آمده است. ولي بعضي از علماء چون شيخ مفيد در كتاب «الارشاد» ولادت آن حضرت را در شب پنجم ماه شعبان سال چهارم هجري ذكر كردهاند.
به سند معتبر از حضرت امام رضا(ع) به نقل از پدرانش از عليبن الحسين(ع) روايت شده وقتي حضرت حسين(ع) متولد شد؛ حضرت رسول(ص) به اسماء بنت عميس، يكي از زنان حضرت علي(ع) ميفرمايد: فرزندم را بياور.
اسماء حضرت را در جامهاي سفيد پيچيده و خدمت حضرت ميبرد و ايشان در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه ميگويد. وقتي پيامبر گريه ميكند، اسماء ميگويد: پدر و مادرم به فدايت گريه شما از چيست؟
حضرت ميفرمايد: بعد از من گروهي از ستمكاران او را ميكشند. خدايشان لعنت كند و شفاعت مرا در روز قيامت به ايشان نرساند.
حضرت در ادامه به اسماء ميفرمايد: فاطمه را از اين جريان باخبر نكن.
حضرت رسول(ص) به علي(ع) ميفرمايد: او را چه نام ميگذاري؟
علي (ع) ميگويد: در نامگذاري او بر شما سبقت نميگيرم گرچه دوست دارم نام او را حرب(شجاع و جنگجو) بگذارم.
پيامبر(ص) فرمود: من هم بر پروردگار سبقت نميگيرم.
در آن هنگام جبرائيل(ع) نازل شد و گفت: اي محمد، خداي بزرگ تو را سلام ميرساند و ميفرمايد: علي نسبت به تو به منزله هارون نسبت به موسي است. او را به اسم پسر هارون نام گذار كه شبير است.
پيامبر فرمود: زبان من عربي است.
جبرائيل عرض كرد: او را حسين نام بگذار.
ابنشهر آشوب مينويسد پس از تولد امام حسين(ع)، فاطمه(س) مريض شد و رسول خدا(ص) به دنبال دايه فرستاد تا در مدت بيماري فاطمه(س) امام حسين(ع) را شير دهد اما امام(ع) از هيچ دايهاي شير نخورد مگر آن كه به مدت چهل شبانه روز از انگشت و زبان پيامبر(ص) تغذيه كرد. همچنين روايت است كه امام حسين(ع) شش ماهه به دنيا آمده است و تا به آن تاريخ فقط سه نفر سه ماهه به دنيا آمده بودند يكي يحييبن زكريا، دومي عيسيبن مريم و سومي حسين(ع).
پيامبر(ص) به امام حسن(ع) و امام حسين(ع) عشق ميورزيد و آنان را دوست داشت و ياران و اصحاب خود را به دوست داشتن آنان تشويق ميكرد. پيامبر با آن دو بازي ميكرد. آنها را بر پشتش سوار ميكرد و از فرط علاقه به آنان ميفرمود: هيچ شتري بهتر از شتر شما و سوارانی بهتر از شما نیست.
پيامبر(ص) آن دو را غرق بوسه ميكرد و امام حسن(ع) و امام حسين(ع) به هنگام نماز و بازي از سر و شانههاي پيامبر بالا ميرفتند و حضرت مانع بازي آنان نميشد.
روزی یکی از اعراب مدینه گناهی کرد و از ترس این که پیامبر او را مجازات کند، خودش را پنهان کرد تا این که یک روز حسن و حسین(ع) را تنها یافت. امام حسن و امام حسین(ع) داشتند بازی می کردند. آن عرب می دانست که رسول خدا(ص) حسن و حسین(ع) را دوست دارند. آن مرد حسن و حسین(ع) را بر دوش خود سوار کرد و پیش رسول خدا(ص) رفت و عرض کرد: یا رسول الله من به خاطر گناهی که کردهام به خدا و این دو فرزند پناه آوردهام.
رسول خدا (ص) خندید و فرمود: برو که آزادی.
امام حسين(ع) به همراه برادرانش امام حسن و حضرت عباس(ع) همراه پدر در جنگهاي جمل، صفين و نهروان شركت كرد اما هر وقت امام حسن و امام حسين(ع) خواستند به ميدان جنگ بروند امام علي(ع) ممانعت كرد. امام علي(ع) ميترسيد با شهادت حسنين ادامه امامت با مشكل مواجه شود. با استقرار حكومت ابوبكر و به انزوا كشاندن امام علي(ع)، مردم به سكوت و سازش عادت كرده بودند. يكي از روزهاي جمعه ابوبكر در مسجد مدينه بر بالاي منبر پيامبر(ص) نشسته و خطبه ميخواند. حضرت امام حسين(ع) كه خانهنشيني پدر و ناديده گرفته شدن حق آل پيامبر را ميديد، وارد مسجد شد و ابوبكر را بر بالاي منبر ديد. با صداي بلند و رسا به ابوبكر فرمود: اين منبر پدرم است نه منبر پدر تو. از آنجا فرود آي.
ابوبكر سخت ناراحت شد. سري تكان داد و گفت: راست گفتي اين منبر پدر توست نه منبر پدر من.
امام حسين(ع) از دوران 58 ساله عمر با عزت خويش، 37 سال را همراه پدر، 9 سال را در امامت برادرش امام حسن(ع) و 12 سال را خودشان امامت كردند.
پدر و مادر امام حسين(ع)
حضرت علي(ع) پدر بزرگوار امام حسين(ع) روز جمعه سيزده رجب سال سي عامالفيل، سي و سه سال پيش از هجرت پيامبر اسلام در خانه خدا(كعبه) از مادري به نام فاطمه دختر اسد و از پدري به نام ابوطالب به دنيا آمد. حضرت علي(ع) در شب نوزدهم ماه مبارك رمضان سال چهلم هجري و در 63 سالگی محراب مسجد كوفه به دست يكي از خوارج به نام ابنملجم مرادي به شهادت رسيد. مادر بزرگوار امام حسين(ع)، حضرت فاطمه زهرا(س) در روز جمعه بيست جمادي الثاني سال دوم يا پنجم بعثت در مكه متولد شد. فاطمه زهرا(س) فرزند بزرگوار حضرت محمد(ص) و حضرت خديجه(ع) بود. فاطمه زهرا(س) در سال اول، دوم يا سوم هجري با حضرت علي(ع) ازدواج كرد و از آن حضرت صاحب چهار فرزند به نامهاي امام حسن(ع)، امام حسين(ع)، حضرت زينب و حضرت كلثوم(س) شد. حضرت فاطمه زهرا(س) يگانه دختر رسول خدا(ص) مدتي بعد از رحلت محمد(ص) در سوم جمادي الثاني سال يازده هجري در سن 18 سالگي چشم از جهان فرو بست.
1- حرم مطهر حضرت علي(ع) در شهر نجف اشرف عراق است.
ادامه در روزهاي آينده