مایكروسافت بهدنبال راه سادهتری است تا كاربران فعلی ویندوز اكسپی را بهسمت ویندوز7 بكشاند.
بهگزارش cnet، این شركت قصد دارد مودی بهنام Windows XP mode در سیستم ویندوز7 بگنجاند كه بهكمك تكنیك مجازیسازی، كاربران ویندوز7 بهسادگی بتوانند نرمافزارهایی كه برای ویندوز اكسپی طراحی و پیادهسازی شده است را راهاندازی كنند.به گزارش خبرنگار اعزامی مهر به سنندج، محمود احمدی نژاد رئیس جمهور کشورمان دقایقی قبل در جریان سخنرانی خود در جمع خانواده های شهدا و ایثارگران استان کردستان، از پیشرفتهای جدید ملت ایران در عرصه علمی خبر داد و بدون اشاره به جزئیات این پیشرفتها گفت: اخیرا دانشمندان ما به دستاوردی رسیده اند که در دنیا تنها دو کشور دارای این دستاورد هستند و با پیشرفتهای اخیر ما سومین کشور در این حوزه شده ایم.
احمدی نژاد اعلام کرد که جزئیات این پیشرفتها در آینده ای نزدیک به اطلاع ملت ایران خواهد رسید.
پلوتون، نه چندان سرد
پلوتون آن گونه که می شناسیم مسلماً به حالت منجمد است، تحقیقات اخیر اما نشان داد که چرا جو این سیاره گرم تر از سطح آن است.
گوشه ای از مصاحبه با دکتر ولايتي
چگونه است كه در ايران نوآوريهاي علمي محدوديتي ندارند و همزمان، خارج از مرزهاي ايران، اتفاقاتي چون سوزاندن جوردانو برونو يا محاكمه گاليله روي ميدهد؟
هيچ علمي در جهان اسلام محدوديت نداشته است. اسلام طلب علم را بر هر مسلماني واجب كرده و در قرآن 80 بار به اشكال مختلف علم يا مشتقات آن آمده است. زماني كه اشاعره (متعصبان جبري مذهب) مسلط شدند، معتضليها و متفكرين آزاد را تحت فشار قرار دادند. گروهي به نام اخوانالصفا اينقدر براي خودِ علم، ارزش قائل بودند كه برايشان مهم نبود اسمشان پشت كتابها باشد و 52 يا 53 رساله و كتاب را در شاخههاي مختلف علمي تحت عنوان اخوانالصفا و خلانالوفا منتشر كردند. اين نشاندهنده علاقه مردم به نشر و آموزش علم است. در چنين فضايي كاملا طبيعي است كه دانشمندان مورد تحسين قرار ميگرفتنددختر 19ساله ايرانی معروفترین دختر امريكايي و جوانترين پروفسور زن در دنيا
"آليا صبور"، (Alia Sabur) اولين شهروند امريكايي ایرانیالاصل است كه رتبه اولين و جوانترين پروفسور زن را در تاريخ امريكا به خود اختصاص داده است .
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری زنان ایران "ایونا" ، اين دختر ايراني تبار بطور تمام وقت در دانشگاه نیویورك تدریس میكند و به عنوان یك نابغه نام خود را در ردیف جوانترین استاد دانشگاه های معتبر جهان در كتاب رکوردهای گينس ثبت نموده است .
ركوردار قبلي جوانترين پروفسور دانشگاه هاي جهان متعلق به يك فيزيكدان اسكاتلندي بنام "كولين مك لورين" كه شاگرد اسحاق نيوتن بود و در سال 1717 ميلادي (291 سال پيش) در سن 19 سال و 7 ماهگي اين رتبه علمی را کسب کرده بود .
"آلیا صبور"در هشت ماهگی خواندن را آغاز کرد و از کلاس چهارم ابتدایی به کالج رفت تا در سطح کارشناسی ریاضیات کاربردی بخواند .
وی در سن 10 سالگی در دانشگاه استونی بروك ثبت نام كرد و در 11 سالگی با گرايش به موسيقي به عنوان عضو اركستر سمفونی "راك لند" به اجرای قره نی پرداخت .
آلیا چهارده ساله بود که مدرک ليسانس خود را از دانشگاه نیویورك اخذ كرد و دانشجوی دوره کارشناسی ارشد و دکتری دانشگاه درکسل ، نیویورک شد .
او در 18 سالگی مدرك دکترای خود را از دپارتمان تكنولوژی پیشرفته فوزیون در دانشگاه كانكوك سئول دریافت کرد و جوان ترین فردی بود که وارد دوره فلوشیپ پس از دکتری شد ، او نشانگرهای سلولی خاصی را بر اساس تکنولوژی نانولوله ها ابداع کرد که در تحقیقات پزشکی کاربرد زيادي دارد .
فقط سه روز مانده بود که نوزده ساله شود که برای تدریس در دانشگاه کنکوک ، سئول ، کره جنوبی پذیرفته شد .
وی تا ماه قبل در دانشگاه دروس فيزيك دانشگاه كنكوك تدريس ميكرد و در حال حاضر ، رياضي و فيزيك را در دانشگاه جنوبي ايالت نيواورلند تدريس ميكند .
او يكي از دلايل ترك دانشگاه سئول را مشكل تکلم به زبان كرهاي بیان کرده است .
کدخبر : 87110103
توليد کوچکترين سلول سوختي جهان توسط محقق ايران
محقق ايراني دانشگاه ايلينويز به همراه گروهي از مهندسان شيمي اين دانشگاه موفق به توليد کوچکترين سلول سوخت هيدروژني در جهان به ابعاد 3 ميليمتر در 3 ميليمتر در 1 ميليمتر شد که بدون مصرف انرژي قادر به توليد انرژي خواهد بود.
به گزارش خبرگزاري مهر، چنين سلولهاي هيدروژني در آينده مي توانند جايگزين باطريها در تجهيزات الکترونيکي قابل حمل شوند.
سعيد مقدم مهندس شيمي دانشگاه ايلينويز به همراه گروهي از مهندسان اين دانشگاه موفق به طراحي و ساخت سلول سوختي کوچکي شد که بدون مصرف انرژي توانايي توليد انرژي را دارد.
سلولهاي سوختي توانايي ذخيره ميزان انرژي بيشتر از انرژي باطري هاي معمولي را در فضايي مشابه داشته و در برخي موارد حتي باطري هاي پيشرفته چگالي انرژي کمتر از مخازن سوختي هيدروژني دارند.
اين ابزار جديد از چهار بخش از قبيل يک ديواره باريک به منظور جداسازي مخزن کوچک آب از مخزني که حاوي هيدروکسيد فلزي است و چندين الکترود تشکيل شده است.
مقدم در تشريح اين ابداع گفت: حفره هاي کوچک موجود بر روي ديواره به مولکولهاي آب به شکل بخار اجازه دسترسي به مخزن کناري را خواهد داد. بخار با هيدروکسيد فلزي وارد واکنش شده و هيدروژن را تشکيل مي دهد. هيدروژن سپس مخزن را پر کرده و ديواره را به سمت بالا هل مي دهد که به اين ترتيب جريان آب را به داخل متوقف مي سازد.
سپس هيدروژن به تدريج با الکترودهاي موجود در پايين مخزن وارد واکنش شده و جريان الکتريسيته ايجاد مي کند. با کاهش فشار هيدروژن در مخزن مجددا جريان آب به داخل مخزن آغاز شده و واکنشها به همين شکل ادامه مي يابند.
به دليل ابعاد بسيار کوچک اين سلول (3 ميليمتر در 3 ميليمتر در 1 ميليمتر) کشش سطحي جريان آب را در اين سيستم کنترل خواهد کرد. اين به آن معني است که اين سلول حتي در صورت حرکت داده شدن و يا چرخيدن نيز عمل کرده و چنين خصلتي اين سلول را براي استفاده در ابزارهاي قابل حمل الکترونيکي مناسب خواهد کرد.
مقدم اظهار داشت که نمونه آخرين اين سلول موفق به توليد جريان يک ميلي آمپري در 0.7 ولت انرژي شده است. بر اساس گزارش نيوساينتيست، وي بر اين باور است اين ميزان از انرژي هنوز براي استفاده در تجهيزاتي از قبيل تلفن همراه مناسب نخواهد بود اما مي توان از اين سلول به منظور انرژي رساني تجهيزاتي مانند ميکروروباتها استفاده کرد.
بهانه اين نامگذاري چهارصدمين سالگرد رصد تلسكوپي آسمان از سوي گاليله بود كه نقطه عطفي نهتنها در دانش ستارهشناسي كه در درك انسان از جايگاه خود در جهان به شمار ميرفت. گاليله سعي در بررسي علمي جهان مينمود و از اين رو رويكرد مبتني بر علم را در جهان گسترش داد.
كمتر از يك ماه ديگر سال جهاني نجوم فعاليت خود را آغاز خواهد كرد تا مردم يك سال را با فعاليتهايي سپري كنند كه اهداف آن بر مبناي شعار مشخص اين سال يعني «بر شما باد كشف جهان» پايهريزي شده است.
كشور ما ايران در اين سال مشاركتي فعال دارد. علاوه بر آن كه در تدارك ديدن طرحهاي بينالمللي نقش مهمي به عهده ايرانيان بوده است كه انجمن نجوم ايران و شاخه آماتوري آن به عنوان هماهنگكننده ملي اين سال در ايران، برنامههاي متعدد و متنوعي را مهيا كردهاند، اما سوال اينجاست كه ايرانيان انتظار دارند پس از پايان اين سال به چه جايگاهي برسند و آيا اين سال ميتواند نقشي موثر در ارتقاي علمي ايران ايفا كند يا نه؟
دانش ستارهشناسي در مرزهاي ايران بزرگ فرهنگي جايگاه بسيار مهمي دارد. براساس آثار تاريخي، اين پهنه فرهنگي شاهد بسياري از پيشرفتهاي علمي در اين زمينه بوده است و سنتي بسيار مهم و جدي درخصوص نجوم در اين فضا شكل گرفته و رشد كرده است.
اين سنت توجه به آسمان و نجوم حداقل در 2 دوران به اوجهاي بينظيري رسيد، نخست در دوران باستاني ايرانيان كه اگرچه مدارك اندكي از آن دوران باقيمانده، اما همين مدارك اندك نشاندهنده دستاوردهاي چشمگير علمي در اين زمينه بوده است و همين طور در دوران پس از اسلام كه دانشمندان ايراني و مسلمان دست به ترجمه، گردآوري، اصلاح و اشاعه دانش ستارهشناسي زدند.
حاصل كار بينظير آنها اصلاح هزاران برگ از مطالب مهم علمي دوران و افزودن بخشهاي مهمي به آنها بود كه بعدها در عصر رنسانس علمي زيربناي مهمي را در ايجاد تغييرات ژرف در ديدگاه ما نسبت به كيهان پديد آورد.
اين دوران مهم متاسفانه چندان نپاييد و در سدههاي اخير علوم به طور كلي و ستارهشناسي به طور خاص در همان حال كه در مغربزمين با سرعت بسيار زيادي دنبال ميشد و رشد پيدا ميكرد، در ايران و البته بسياري از كشورهاي در حال توسعه ديگر از رونق افتاد و تنها در چند دهه اخير شاهد تلاش بسيار جدي براي رشد علمي و ايفاي نقش دوباره در مجامع جهاني علمي هستيم.
در اين شرايط كه اخترشناسان حرفهاي ايران امروز در حدود 100 نفر برآورد ميشود كه شايد از تعداد اخترشناسان حرفهاي كه در دوران عبدالرحمن صوفي رازي و در حدود 100 سال پيش تنها در رصدخانه شيراز فعاليت ميكردند نيز كمتر باشد و حدود چند هزار نفر منجم آماتور فعال در ايران حضور دارند، ما به استقبال سال جهاني نجوم ميرويم تا از يكي از مهمترين فرصتهاي ترويج علم در ساليان اخير استفاده كنيم.
اگرچه پيش از اين سالهاي علمي ديگري نيز نامگذاري و معرفي شدهاند، اما نبايد از نظر دور داشت كه دانشهايي چون رياضيات (كه سال 2000 به نام آن نامگذاري شده بود) يا فيزيك (كه سال 2005 به نام آن نامگذاري شده بود) علومي هستند كه بدنه جامعه كه هدف و مخاطب اصلي اين فعاليتهاي ترويجي به شمار ميروند با آنها چندان ارتباطي برقرار نميكنند و شايد در اولين موضعگيري سعي ميكنند فاصله خود را با آنها حفظ كنند اما ستاره شناسي دانشي است كه به دليل سوابق حضور فرهنگياش در جامعه بيش از ديگر علوم مردم را به خود جلب ميكند و بيشتر مردم آمادگي شركت در برنامههايي را دارند كه با نام و بهانه ستارهشناسي برگزار ميشود.
به همين دليل انتظار ميرود اين سال مخاطباني بيش از سالهاي علمي ديگر پيدا كند و به همين دليل فرصتي نابتر براي ترويج علم به شمار ميرود؛ اما چرا در سال نجوم صحبت از ترويج علم ميشود و مگر اين دو يك معني دارند كه بايد معادل هم گرفت.
نكته مهم در اينجاست كه ستارهشناسي مدرن به عنوان يكي از شاخههاي علم مدرن از تمام ابزار و وسايل مورد نياز ديگر رشتههاي علمي نظير جمعآوري دادهها، ساختن نظريه، آزمودن آن نظريه، ابطال آن و در نهايت اصلاح و پيشبرد آن سود ميجويد.
به همين دليل است كه اگر مردم فرصت بيابند كه با اين دانش آشنا شوند، ميتوانند با روشهايي كه به طور عام در علم كاربرد دارند نيز آشنا شوند و درك علمي خود را افزايش و رشد دهند.
از اين رو اگرچه اين سال به نام سال جهاني نجوم برگزار ميشود، اما هدف اصلي خود را به وجود آوردن فرصتي براي ترويج روشهاي علمي در ميان مردم قرار داده است و همين امر اهميت برگزاري اين سال را براي ما دوچندان ميكند.
كشور ما در حال حاضر در رده كشورهاي در حال توسعه قرار دارد. كشوري كه با سابقه عظيم تمدني، علمي و فرهنگي خود و با درك اين واقعيت كه در دورهاي از تاريخ خود به دلايل مختلف از قافله علم روز عقب افتاده است، عزم جدي دارد تا بار ديگر خود را در رده كشورهاي توسعهيافته قرار دهد.
عزم جدي ايران در اين زمينه را علاوه بر برنامههايي كه به طور مستقل پيگيري ميكند بايد در سند بسيار مهم افق چشمانداز 20 ساله جستجو كرد؛ سندي كه اعلام ميكند ايران بايد در سال 1404 در همه رشتهها و سطوح در صدر كشورهاي منطقه قرار داشته باشد. براي رسيدن به اين افق كه نويد توسعهاي همهجانبه را ميدهد، بايد همه زمينههاي لازم براي رخ دادن چنين چشماندازي را فراهم آوريم.
يكي از وجوه مهم توسعهيافتگي، رسيدن به توسعه علمي است. اين بخش از توسعه بويژه زماني اهميت مييابد كه به ياد آوريم با رشد علوم و فنون و افزايش تصاعدي سرعت آنها در آينده بسياري از جنبههاي ديگر زندگي انسان تحت تاثير علوم قرار خواهد گرفت.
صنايع دفاعي، اقتصاد، فرهنگ و سياست به طور جدي از علوم متاثر خواهند شد و اگر توسعه ساختگي علمي در جامعه رخ ندهد نميتوان اميد چنداني به توسعه همهجانبه داشت.
براي رسيدن به توسعه علمي نيز بايد 2 سطح را مورد توجه جدي قرارداد؛ يكي بخش حرفهاي كه مستقيم درگير اين رويداد خواهند بود. اين بخش از جامعه شامل دانشمندان ، پژوهشگران، سياستگذاران ، سيستم هاي دانشگاهي ، پژوهشي و مشابه آن ميشود كه در مركز گود توليد علم و فناوري قرار ميگيرند اما اين سيستم به تنهايي نميتواند پيش رود و موفقيت آن تنها زماني تضمين ميشود كه از پشتيباني بدنه جامعه برخوردار باشد.
بدنه جامعه اگر با اهميت علم و روشهاي علمي آشنا نباشد نه تنها از جريان درست علمي كه جرياني درازمدت، بيسر و صدا و هزينه بر است حمايت نميكند، بلكه ممكن است به دام شارلاتانهاي علمي بيفتد كه به نام علم قصد دارند از مردم سوءاستفاده كنند و با جا زدن هر محصول فيزيكي يا فكري به جاي علمي آن را به خورد مخاطبان خود دهند و آنها نيز به حمايت از آنها برخيزند.
در حالي كه جريان آسيبپذير اصيل علمي در اين ميان قرباني ميشود. در همين حال، اين ناآگاهي ميتواند باعث شود مردم در برابر هزينههاي زياد مطالعات علمي موضعگيري و به صرف هزينههاي ملي در اين راه اعتراض كنند و در نهايت از منتخبان خود بخواهند تخصيص بودجه به پژوهشهاي بلندمدت علمي را محدود كنند. از سوي ديگر، خطر بزرگتري از طرف اين ناآگاهي عمومي جامعه را تهديد خواهد كرد.
مردمي كه با علم و روشهاي علمي و كار علمي بيگانهاند، هيچ گاه فرزندان خود را تشويق نخواهند كرد كه قدم در راه دشوارعلم بگذارند بنابراين جمعي از بهترين استعدادهايي كه ميتواند آينده علمي كشور را متحول كند، به دليل عدم شناخت از ورود به جريان علمي باز ميمانند كه خسارات آن در آينده مشخص خواهد شد.
به همين دليل، ترويج و عمومي كردن درك علمي به روشي درست از اولويتهايي است كه بايد در هر برنامهاي كه شامل توسعه علمي است، در نظر گرفته شود. اين مساله براي ما كه به استقبال افق 1404 ميرويم اهميتي دوچندان مييابد و سال جهاني نجوم فرصتي است براي ما تا از اين فرصت براي رشد دانش و درك علمي در جامعه استفاده كنيم.
به اين ترتيب كه با استفاده از علاقه عمومي كه به آسمان شب و دنياي ستارهها وجود دارد ميتوان روشهاي علمي را ترويج كرد و به طور خاصتر بايد در نظر داشت كه به كمك روحيهاي كه در اين سال به بدنه جامعه دميده ميشود ، شايد بتوان گروه عظيمي از متخصصان آينده نجوم كشور را پرورش داد. متخصصاني كه بويژه در فضاي جديدي كه با تاسيس رصدخانه ملي ايران، شكوفاتر از گذشته ميشود، گامي به سوي بازيابي جايگاه مهم نجومي كشور در جهان بردارند.