در باد می‌رقصند

دو ماه از آمدنمان به جزیره می‌گذرد؛ پنج مهندس و پانزده سرباز که جایگزین یک تیم دیگر شدیم.

پنجاه روز پیش آفتاب نزده، جزیره را در عرض بیست دقیقه دور زدیم.

سی و نه روز پیش در یک حمله هوایی، اولین نفر از گروه ما کشته شد.

بیست و پنج روز پیش، رادیو اعلام کرد آمریکا محاصره اقتصادی شدید‌تری را علیه ایران از سازمان ملل خواستار شده است.

بیست و چهار روز از شهید شدن مهندس ارشد و شش نفر از سربازان می‌گذرد.
ادامه نوشته

داستان یک مسجد

زانو‌های پیرمرد می‌لرزید. با زحمت نمازش را تمام کرد و از مسجد بیرون آمد. مسجد کوچک با دیوارهای خشتی و گلی بیرون از آبادی قرار داشت. چهار طرفش بیابان بود و سقفش با چوب پوشیده شده بود. پیرمرد عصا زنان و با قدم‌هایی لرزان، به سمت آبادی رفت. موی سر و محاسنش مثل برف سفید بود. در این هنگام، جوانی به او نزدیک شد:

ادامه نوشته

مثنوي شرمساري

مثنوي شرمساري


شب است و سكوت است و ماه است و من           
فغان و غم اشك و آه است و من
شب و خلوت و بغض نشكفته‌ام               
....

ادامه نوشته

سیزده بدر  

سیزده بدر   

تیر روز از فروردین ماه برابر با 13 فروردین در گاهشماری ایرانی

 

سخن پیرامون جشن «سیزده بدر»، همانند دیگر جشن های ملی و باستانی ایران، نیاز به پژوهش زیاد و مقدمه چینی ای طولانی دارد، به ویژه جشنی با این گستره ی برگزاری و سابقه ی طولانی که این پهنه و زمان تغییراتی ژرف در آیین ها و مراسم ویژه ی این روز ایجاد کرده است.
ادامه نوشته

سروده ای از مقام معظم رهبری، آیت الله خامنه ای:

سروده ای از مقام معظم رهبری، آیت الله خامنه ای

دلم قرار نمی گیرد از فغان بی تو

دلم قرار نمي گيرد از فغان بي تو
سپندوار ز كف داده ام عنان بي تو

ز تلخ كامي دوران نشد دلم فارغ
ز جام عشق لبي تر نكرد جان بي تو

چو آسمان مه آلوده ام ز تنگ دلي
پر است سينه ام ز اندوه گران بي تو

نسيم صبح نمي آورد ترانه شوق
سربهار ندارند بلبلان بي تو

لب از حكايت شبهاي تار مي بندم
اگر امان دهدم چشم خون فشان بي تو

چو شمع كشته ندارم شراره اي به زبان
نمي زند سخنم آتشي به جان بي تو

ز بي دلي و خموشي چون نقش تصويرم
نمي گشايدم از بي خودي زبان بي تو

عقيق سرد به زير زبان تشنه نهم
چو يادم آيد از آن شكرين دهان بي تو

گزارش غم دل را مگر كنم چو امين
جدا ز خلق به محراب جمكران بي تو

گل نو رسید  

گل نو رسید و بویی ز بهار من نیامد
چه کنم نسیم گل را که ز یار من نیامد؟
همه عمر تشنه بودم به امید آب حیوان
به جز آب شور دیده به کنار من نیامد
اگر ، ای حریف ، داری نظری به روی یاری
به بهار خویش خوش شو که بهار من نیامد...

یا صاحب الزمان ادرکنی

 

اگر چه روز من و روزگار مي گذرد 
                                                           دلم خوش است که با ياد يار مي گذرد

چقدر خاطره انگيز و شاد و رويايي است 
                                                            قطار عمر که در انتظار مي گذرد

به ناگهانيِ يک لحظه عبور سپيد
                                                            خيال مي کنم آن تک سوار مي گذرد

کسي که آمدني بود و هست، مي آيد
                                                            بدين اميد، زمستان، بهار، مي گذرد

نشسته ايم به راهي که از بهشت اميد
                                                             نسيم رحمت پروردگار مي گذرد

به شوق زنده شدن، عاشقانه مي ميرم 
                                                              دو باره زيستنم زين قرار مي گذرد

همان حکايت خضر است و چشمه ظلمات
                                                              شبي که از بَرِ شب زنده دار مي گذرد

شبت هميشه شب قدر باد و، روزت خوش
                                                               که با تو روز من و روزگار مي گذرد

تقدیم به حضرت قاسم(ع)

اين جوان کيست ؟ که گل صورت از او دزديده است
سيزده بار زمين دور قدش چرخيده است

رو به سرچشمه زيبايي ودرياي وفا
ماه ازاوست که اين گونه به خود باليده است

خاک پرسيد : که سرچشمه اين نور کجاست
عشق،انگشت نشان داد که اوتابيده است

پيش او شور شهادت زعسل شيرين تر
آسمان ميوه احساس زچشمش چيده است

گرچه هفتاد و دو لاله همه از ايل بهار
باغ سرسبز تر ازاو به جهان کي ديده است؟

اسب آرام ، رهاکرد ، گلي رادرخاک
کربلا ديد ، که ماهي به زمين غلتيده است ...

(شعر) به ساحت مقدس نبی اکرم ( ص )

باد در غار حرا رقصیده یا در موی تو
کاینچنین جاری شده خورشید ازگیسوی تو

از نگاهت نور می بارید تا مثل بهار
آسمان مکه گلباران شود از روی تو

جلوه گر شد در نگاهت سوره سوره روشنی
طاق کسری در شگفت از گوشه ی ابروی تو

ازجنوب چشم هایت می وزد بوی شمال
غرب و شرق عشق رد شد از کدامین سوی تو؟

عطر نامت در بلندای زمین پیچیده است
آسمان گم می کند خود را به شوق بوی تو

آیه ای از زلف هایت را به دست من ببخش
تا بیاسایم دمی در سایه ی گیسوی تو...

با عشق اگر همسفرى بسم الله

با عشق اگر همسفرى بسم الله
گر رهرو اهل نظرى بسم الله

با اهل مناجات اگر همراهى
گر اهل دعاى سحرى بسم الله

اين سفره توبه شبانگاهان است
از دست گنه خونجگرى بسم الله

بايد سر كوى عشق سامان گيرى
گر خسته‏اى از دربدرى بسم الله

اينجاست كه آتش و حميم و زقوم
بخشند به اشك كوثرى بسم الله

گر فاطمه مذهبى بگو يا زهرا
دلداده ياس اطهرى بسم الله

گر اهل ولايتى نجف مى‏خواهى!
مشتاق جمال حيدرى بسم الله

با كثرت تيره روحى و خسته دلى
گر عاشق روى دلبرى بسم الله

همراه خود اى مسافر كرب و بلا
ما را ز چه رو نمى‏برى بسم الله

در محضر ارباب محبت، مهدى
خواهى بزنى بال و پرى بسم الله